تاریخچه اسکار

نوشته شده توسط:علی عباسی | ۱ دیدگاه

تاریخچه اسکار

جوایز آکادمی (Academy Awards) یا اسکار (Oscars)، مراسم اعطای جوایز سالانه آمریکا که توسط آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک به بهترین آثار صنعت سینما جهان اهدا می‌شود. این مراسم یکی از شاخص‌ترین مراسم‌های اهدای جوایز در جهان است و هر ساله در بیش از ۱۰۰ کشور جهان به‌صورت زنده پخش می‌شود. جایزه اسکار یکی از نه جایزه از جوایز آکادمی است.

وقتی در سال 1929 برای نخستین بار ، آکادمی هنرها و علوم سینمایی آمریکا به هنرمندان سینمای امریکا جایزه داد ، کمتر کسی پیش بینی می کرد که این مجسمه کوچک ، که حتی نام هم نداشت ( بعدها نام اسکار را بر آن نهادند) روزی به یکی از سمبل ها و نمادهای جهانی سینما بدل شود.

مراسم اسکار که همه ساله در اواخر اسفند ماه برگزار می شود یکی از معتبرترین مراسم های سینمایی جهان ، به ویژه در آمریکاست که از سوی یکی از مهم ترین سازمان های سینمایی آمریکا یعنی آکادمی هنرها و علوم سینمایی ، هر ساله بر پا می شود. این جشنواره به شیوه ای کارامد و بسیار منظم از ساله 1929 همه ساله برگزار شده و نتایج آن بسیار در سرنوشت و جایگاه فیلم ها و سینماگران گیرنده جایزه و حتی آنها که نامزد دریافت جایزه شده اند ، موثر بوده است.

همگان بر این مسئله توافق نظر دارند که با وجود فراز و نشیبی که اسکار داشته ، به ویژه بعد از شایعاتی که درباره غیر عادلانه بودن انتخاب ها در سال 1935 بر سر زبان ها افتاد و آکادمی را دچار بحران کرد ، رای گیری برای انتخاب بهترین ها در اسکار ، یکی از بی خدشه ترین جریان های انتخاباتی در سراسر جهان است که مورد خلافی در آن دیده نشده و تا زمان اعلام نتایج کسی از نام برندگان خبر ندارد.

جایزه اسکار ، نخستین جایزه ای نبود که در امریکا به فیلم و سازندگان آن داده می شد. این مجلات و روزنامه های سینمایی بودند که نخستین بار به بهترین هایی که خود انتخاب می کردند جایزه دادند تا هم فروش نشریات خود را بالا ببرند ، هم توجه سینماگران را به ویژه برای مصاحبه جلب کنند. از بین این ها می توان به مجله فتوپلی ( Photoplay ) اشاره کرد که اهدای جایزه را از سال 1920 آغاز کرد و همچنین روزنامه فیلم دیلی ( Film Daily ). با این وجود این اسکار بود که به عنوان مهم ترین آنها شناخته شد و این اهمیت علاوه بر ممانعت از جانب داری محافظه کارانه و اقتصادی مجلات و روزنامه ها ، یکی به دلیل آن است که روش رای گیری آکادمی به صورتی انجام می شود که تقلب و دستیابی پیش از مراسم به نام برندگان را ناممکن کرده و این مسئله ای است که بسیاری از سینماگران ، منتقدان و تحلیل گران ان را تایید می کنند. برای مثال جرج کیوکر ( George Cukor ) ، از جمله کارگردانان توانای سینمای آمریکا که خود در سال 1964 برای فیلم بانوی زیبای من ( My Fair Lady ) برنده جایزه اسکار شد در این باره گفته:

« محبوبیت واقعی مفهوم خاصی دارد. نمی توان آن را جعل کرد. اگر از روی کنجکاوی به تاریخ جایزه ها نظر کنید ، حقیقت آشکار می شود. گزینش های اکادمی را گذشت زمان تایید کرده است.»

علت دیگر ارزش اسکار شاید بیشتر برای خود سینماگران باشد و آن حقیقتی است که مکررا از زبان خود آنها شنیده شده ، اینکه جذاب ترین جنبه اسکار آن است که این جایزه ها از جانب همتایان آنها به آنها داده می شود. وقتی ارسن ولز ( Orson Welles ) در سال 1971 جایزه افتخاری را از اسکار دریافت کرد گفت:

« امیدوارم همگان دریابند که چرا این جایزه تا این حد برای من ارزشمند است. این جایزه از جانب مردم به من داده نشده ، منتقدین هم در این کار سهم کمی دارند. این جایزه از سوی دست اندر کاران سینما به من داده شده ، آنهایی که عشق بیشتری به سینما دارند. »

با وجود همه این ها نمی توان این نکته را بی اهمیت جلوه داد و یا از روی آن به سادگی گذشت که اسکار موجب بسیاری دغل کاری ها شده. نتایج اسکار در سرنوشت فیلم ها و کسانی که آن را دریافت می کنند بسیار تاثیرگذار است. هیچ ضابطه مشخصی برای تعیین کردن محبوبیت و درآمدی که برنده شدن و نامزد شدن جایزه به همراه می آورد ، وجود ندارد ، با این حال براورد کرده اند که جایزه بهترین فیلم سال ، مبلغی حدود 15 تا 30 میلیون دلار به فروش فیلم می افزاید و نامزدی هم به همین صورت ولی با درصد کمتر ( این نتایج قطعی نیست و در برخی موارد هیچ افزایشی دیده نشده). سینماگرانی هم که نامزد یا برنده جایزه می شوند معمولا دستمزدشان چندین برابر می شود حتی تا ده برابر. این عوامل که اقتصاد سینما را بیش از پیش به رخ می کشند موجب شده اند که بعضی از دست اندرکاران سینما با پرداخت مخارج گزاف هزینه های تبلیغاتی به دنبال این جایزه باشند. از جمله آگهی های گوناگون در مجله های معتبر و تجارتی سینما نظیر ورایتی ( Veraiety ) و هالیوود ریپورتر ( Hallywood Reporter ) ، برپایی مهمانی های مجلل برای نمایش خصوصی فیلم ها با حضور عوامل و دست اندر کاران سینما و...
در حالی که آکادمی علوم و هنرهای سینمایی به نفسه این گونه اعمال را غیر عادلانه و ناپسند می داند. از سال ها پیش ناظران و سازمان های مختلف مرتبا آکادمی را برای این نوع تبلیغات و رفیق بازی ها و احساسات بی دلیل که در بین اعضا شیوع پیدا کرده و ممکن است بر گزینش برندگان تاثیر بگذارد سرزنش می کنند.

به این ترتیب اگر چه کسی مدعی نیست که نظام توزیع جایزه ها در مراسم اسکار بی نقص است اما کل نظام از احترام عمومی و محبوبیتی عظیم برخوردار است و در مناسبات جهانی سینما هم بسیار تاثیر گذار و مهم است.

 

بهترین فیلم

بخش بهترین فیلم یکی از بخش های اصلی اسکار است که از اولین برگزاری این مراسم وجود داشته. بهترین فیلم ، تنها رشته از جایزه ها است که نامزدها و برنده آن ، توسط آرای تمامی اعضای آکادمی انتخاب می شوند.

بهترین کارگردانی

رشته کارگردانی ، نیز از اولین سال برگزاری وجود داشته ولی در دو شاخه : کارگردانی فیلم های درام و کارگردانی فیلم های کمدی. اما این شیوه در سال بعد برچیده شد و تنها یک جایزه به این رشته اختصاص یافت.


با مروری بر نام کارگردان هایی که به دریافت جایزه نائل شده اند ، این نکته به وضوح دیده می شود که فیلم های آنها دارای مفهومی صریح و روشن بوده و به خوبی توانسته با تماشاگران ارتباط برقرار کند. در بین کارگردان ها ، جان فورد ، با 4 جایزه اسکار بیشترین افتخار را در این بخش کسب کرده است و مارتین اسکورسیسی با 5 بار نامزدی بی حاصل ، بد شانس ترین کارگردان بوده است.
امکان تکرار و چندبار جایزه گرفتن در این بخش بیش از هر رشته دیگری است.
اگر چه هر یک از رشته ها به صورت کاملا مستقل از هم عمل می کنند ، اما نوعی ارتباط بین جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردان به چشم می خورد. معمولا فیلم هایی که برنده بهترین فیلم می شوند کارگردانشان نیز شانس بیشتری دارد.


بهترین دستیار کارگردان

این جایزه اولین بار در سال 1934 اعطا شد و علت آن این بود که در آن زمان کارگردان ها بسیار پر کار بودند و ممکن بود هم زمان چند فیلم را بسازند ، به همین خاطر بخش زیادی از کارهایشان را به دستیارانشان می سپردند. لازم به ذکر است بسیاری از کارگردانان بزرگ بعدی ، دستیاران کارگردانان بزرگ قبلی بودند.
امروزه دیگر به دستیار کارگردان جایزه ای تعلق نمی گیرد


بهترین بازیگری ( زن و مرد)

جایزه بازیگری ، هم از اولین سال برگزاری اهدا شده است. مقررات گزینش نامزدها و اهدای جایزه برای بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر زن ، یکسان است.


بهترین بازیگری نقش دوم ( مرد و زن)

در سال 1936 این جایزه برای اولین بار اختصاص یافت.

اختلاف در تشخیص نقش های اول و دوم ، ابتدا آکادمی را بر آن داشت که از مسئولان فیلم ها بخواهند ، خودشان اعلام کنند که کدام نقش اول و کدام ، دوم است. آکادمی هم این اطلاعات را در فهرست سالانه خود قبل از رای گیری منتشر می کرد. اما در سال 1964 هیات مدیره آکادمی تصمیم گرفت که این تشخیص را بر عهده خود رای دهندگان بگذارد.


بهترین فیلم نامه

این جایزه از همان دوره اول اعطا شد. در این دوره این جایزه در دو رشته اهدا شد : بهترین فیلم نامه ارجینال و بهترین فیلم نامه اقتباسی. علت این مسئله آن بود که از همان ابتدا اقتباس از داستان ها و نمایش نامه ها در سینما بسیار رواج داشت.
در دو دوره بعد این جایزه تنها به عنوان بهترین فیلم نامه اهدا شد و در دوره های دیگر در همان دو رشته اهدا شد.


بهترین فیلم برداری

در سال های اول اهدای جایزه که فیلم ها سیاه و سفید بودند تنها یک جایزه به فیلم برداری اهدا می شد اما با روی کار آمدن فیلم برداری رنگی این جایزه هم در دو بخش فیلم برداری سیاه و سفید و فیلم برداری رنگی اهدا می شد ( در سال 1939 فیلم برداری رسما دارای دو جایزه شد) و این شیوه تا سال 1966 ادامه یافت. تا سال 1964 فیلم های سیاه و سفید نسبت به فیلم های رنگی کمی بیشتر بودند و لی طی سه سال بعد به طور چشمگیری کاهش یافتند و دیگر فیلم ها به طور کامل رنگی شدند و جایزه هم فقط در یک شاخه ، فیلم برداری ، اهدا شد.
فیلم هایی که جایزه فیلم برداری را به خود اختصاص داده اند ، برخی به دلیل آن بوده که دارای صحنه های غیر متعارف و مبتکرانه بوده اند ، مانند چشم انداز پوشیده از مه در بلندی های بادگیر ( 1939- Wuthering Heights ) ، برخی به خاطر سبک خاصی که برای بیان تصویری فیلم برگزیده اند و برخی نیز به دلیل ماهرانه فیلم برداری کردن از صحنه هایی که سختی بسیار داشته اند.


بهترین طراحی صحنه

رشته طراحی صحنه نیز از اولین سال مراسم وجود داشته است. این رشته تا سال 1940 با نام کارگردانی هنری ( Art Direction ) وجود داشت. در سال 1941 که فیلم های رنگی رواج بیشتری یافتند این جایزه در دو رشته ، بهتری کارگردانی هنری فیلم سیاه و سفید و بهترین کارگردانی هنری فیلم رنگی اهدا شد. در سال 1942 نام این رشته به آرایش صحنه های داخلی تغییر یافت ، اما کماکان در دو بخش فیلم های سیاه و سفید و فیلم های رنگی اهدا شد.
بنا به تعریف آکادمی ، این جایزه به بهترین دستاورد در صحنه آرایی ، با توجه دقیق به کیفیت هنری ، جزئیات صحیح ، کاربرد داستانی و خلاقیت اعطا می شود.
در سال 42 این رشته را در دو شاخه گسترش دادند: طراحی صحنه و صحنه آرایی. ولی این دو جایزه به عنوان دو رشته جدا از هم به حساب نیامده ، به همین دلیل هر دو جایزه به فیلمی واحد تعلق می گیرد.
از سال 1940 تا سال 1967 به استثنای سال های 1357 و 1358 به تفکیک برای فیلم های سیاه و سفید و رنگی جایزه جداگانه داده شد.


بهترین موسیقی فیلم

بخش بهترین موسیقی در سال 1934 ایجاد شد. در ابتدا جایزه های این رشته به دو شاخه بهترین موسیقی و بهترین موسیقی اورجینال تقسیم شد و لی این دسته بندی چندین بار دچار تغییر شد تا اینکه امروزه این جایزه در شاخه های بهترین موسیقی اورجینال و بهترین موسیقی برای آواز اورجینال و بهترین تنظیم اهدا می شود.


بهترین دستاوردهای ویژه

در سال 1938 اهدای جایزه ویژه به مسئولان خلق جلوه های خاص تصویری و تاثیرهای صوتی در فیلم ، در دستور کار آکادمی قرار گرفت و در سال 1939 رسما جایزه جلوه های خاص به جمع جایزه ها افزوده شد. این جایزه تنها در سه سال 1951 ، 1953 و 1963 اهدا نشده است.


بهترین صدا

در اولین دوره برگزاری مراسم جایزه ای به صدا تعلق نگرفت ، زیرا هنوز ناطق شدن سینما جا نیفتاده بود ، اما در سال بعد فیلم های ناطق وارد میدان شدند و همه جایزه ها را درو کردند و به این ترتیب اهمیت صدا بیش از پیش درک شد. به همین خاطر در سال سوم رشته جدیدی به جایزه ها اضافه شد به نام بهترین صدا برداری. از سال 1957 این بخش تغییر نام داد و فقط جایزه صدا نامیده شد.


بهترین فیلم مستند

با وجود آنکه فیلم های مستند جزء اولین گونه های سینمایی بودند و در دهه سی به شکوفایی رسیدند و به عنوان گونه ای مهم و مطرح معرفی شدند ، اما در آکادمی برای آن جایزه ای در نظر گرفته نشد ، تا بعد از جنگ جهانی دوم. علت این مسئله شاید فیلم های درخشان و تاثیر گذاری بود که مستند سازان از جنگ تهیه کرده بودند و دیگر جایی برای بی توجهی نسبت به فیلم های مستند باقی نمی گذاشتند.
از سال 1942 تا 1947 ، جایزه اسکار تنها به مستندی تعلق می گرفت که با فیلم قطع 35 میلیمتر و توسط یک استودیوی بزرگ یا یک سازمان دولتی تهیه شده باشند. از سال 1975 ، همه نوع فیلم مستند قابل قبول بودند به شرط آنکه قبلا در یک مسابقه معتبر سینمایی شرکت کرده و جایزه دریافت کرده باشند.


بهترین فیلم کوتاه


در سال 1932 ، رشته ای به رشته ها اظافه شد ، به نام ، موضوع های کوتاه. این جایزه به هر نوع فیلم کوتاهی چه انیمیشن و چه زنده می توانست ، تعلق بگیرد. این جایزه اولین بار به انیمیشن کوتاهی از کمپانی والت دیسنی ( Walt Disney ) به نام گل ها و درختان ( 1932- Flowers And Trees ) تعلق گرفت.
در سال 1936 ، این جایزه در جهار رشته اعطا شد : انیمیشن کوتاه ، فیلم کوتاه سیاه و سفید یک پرده ای ، فیلم کوتاه سیاه و سفید دو پرده ای و فیلم کوتاه رنگی.
بار دیگر در سال 1957 ، این بخش تنها به دو رشته تقسیم شد : فیلم کوتاه انیمیشن و فیلم کوتاه زنده و تا به امروز هم حفظ شده است.


جایزه هنری

این جایزه از همان دوره اول ، جزء جوایز بود ، ولی اهدای آن به طور مرتب ، هر ساله ، انجام نشده است و بستگی به این دارد که آیا در آن سال ، اعضای آکادمی فردی را لایق دریافت این جایزه بدانند یا نه.
این جایزه اولین بار به چارلی چاپلین برای فیلم سیرک ( 1928- Circus ) و همچنین به کمپانی برادران وارنر ( Warner Bros ) برای ارائه نخستین فیلم ناطق سینمای آمریکا به نام خواننده جاز ( 1928- The Jazz Singer) اهدا شد.

  • BHW

    BHW

    • ۱۳۹۶/۰۱/۱۸ - ۱۷:۴۴:۵۰

    Wow, this post is good, my younger sister is analyzing such things, so I am going to convey her.


ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!